Teoman – En Güzel Hikayem

kulaklarım patlıyor sessizliğinden
yorgunluğundan ölüyorum
sinekler yapışıyor vücuduma gitmiyorlar
yayılıyor kanları vurduğumda denizi araladım geçtim
bir aşktan attım kum torbalarımı döktüm yaprakları
ama uzandın tenime hissettim terim aktı parmak aralarından
bazen , ne yaparsan yap olmuyor
kanım hızlanıyor bazen damarlarımda kan çanakları aynada levham boynumda
bir yapbozu tamamlarken bakıyorum büyük parçan eksik
kalbin olduğu bazen bir vücudu sarıyorum
banıp parmağımı tadına bakıp
gözümü sevmeye karartıp yapamıyorum bazen…

acı bir tat kalıyor ağzımda
bazen yutup unutup bazen tükürüyorum
bazen ayılıp uyanıp bir nefesle yanımda adı yok sırtı var
bana dönük bükük soğuğa çeviriyorum suyu ağlıyorum bakıp içine
ayılamayıp anlayamıyorum bazen..

derimin altında başarılı ayrılık notları yazılmış , çöpe atılmış
intihar mektupları vuruyorum sokaklara bedenimi hayallere
hayatımı yine omuzlarıma acımı alsınlar diye sığınıp
kurtaracak kadınlara 15 dakkamı bazen..
bitti
zor oldu ama bitti yapamadım benim başka bir kalbi
bedenin zayıftı, kalbin güçlüydü belki haritası ama çok silikti
sert bir şeydi iliklerimde aşk dayandım , ittim sığmadı , kanırmadı girmedi
ama
sıktım pis kanı akıttım yaramdan iyileştirmeye yaladım geçmişti
sanki soktum neşteri göğsüme inanmaya halim kalmadı diye bitti
zor oldu ama bitti bazen..
korkma bilirim acıyı tedaviyi imkansızlığın kekremsi tadını dün insanlara baktım
kendi kirli camımdan terkedilmişler çoktan yaradan tarafından



ben kesilene kadar yüzdüm ama görünmeyince karan bıraktım kendimi battım
bir taş gibi yanmıştı , çizilmişti ama seyrettim ağlayarak sabredip çok sevdiğim bir filmi
artık yalnız senin için üzülüyorum bitti
zor oldu ama bitti

benim de zaten hiç gücüm yok yüzüm yok hiç umudum yok
ama bil ki farklı bir hayaldi işkenceydi bazen bazen çok güzeldi ama anlıyorum sesinden kurtulmuşsun sen nokta konmuş bitmiş
en güzel hikayem